ΑΓΓΟΥΡΙ

ΑΓΓΟΥΡΙ

Το αγγούρι (Cucumis sativus L.) ανήκει στην οικογένεια των Κολοκυνθοειδών (Cucurbitaceae) και έχει προέλευση από την ασιατική ήπειρο. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο φυτό με αναρριχώμενο στέλεχος, το οποίο καλλιεργείται ως ετήσιο, κυρίως για τον καρπό του. Η αγγουριά πολλαπλασιάζεται συνήθως με σπόρο που φυτεύεται σε φυτώρια, ενώ η απευθείας σπορά στο χωράφι πραγματοποιείται σπάνια.

Καλλιέργεια αγγουριού:

• Σπορά

Η καλλιέργεια του αγγουριού γίνεται σε υπαίθριες συνθήκες κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, ενώ κυρίως αναπτύσσεται σε θερμοκήπια καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Στην ύπαιθρο, η φύτευση ξεκινά από τις αρχές Απριλίου και μπορεί να επεκταθεί μέχρι τις αρχές Ιουνίου, ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες κάθε περιοχής. Όσον αφορά τα θερμοκήπια, εφαρμόζονται δύο βασικές μέθοδοι καλλιέργειας: η συμβατική και η υδροπονική. Υπάρχουν αρκετές ποικιλίες αγγουριού και η επιλογή της κατάλληλης γίνεται με βάση το επιθυμητό μέγεθος του καρπού.

 

Η καλλιέργεια απαιτεί πολύ καλή προετοιμασία του εδάφους, παρότι η αγγουριά προσαρμόζεται σε διάφορους τύπους. Ωστόσο, οι καλύτερες αποδόσεις επιτυγχάνονται σε εδάφη μέσης μηχανικής σύστασης με καλή αποστραγγιστική ικανότητα. Το ιδανικό εύρος pH για το φυτό είναι από 5,5 έως 7. Το αγγούρι είναι ευαίσθητο στην παρουσία αλάτων τόσο στο έδαφος όσο και στο αρδευτικό νερό, ενώ δεν αντέχει και σε ισχυρούς ανέμους.

 

Η φύτευση των φυτών γίνεται σε λάκκους κατά μήκος γραμμών, με αποστάσεις περίπου 0,8 μέτρα μεταξύ των γραμμών και 0,5 μέτρα μεταξύ των φυτών εντός της γραμμής. Η στήριξη και το κλάδεμα του φυτού αποτελούν βασικές καλλιεργητικές πρακτικές. Ο πληθυσμός των φυτών ανά στρέμμα κυμαίνεται μεταξύ 1.600 και 1.700 στις υπαίθριες καλλιέργειες. Οι σπόροι βλαστάνουν και αναδύονται μέσα σε τρεις έως πέντε ημέρες, ενώ το φως του ήλιου είναι απαραίτητο για τη φωτοσύνθεση. Η ιδανική θερμοκρασία εδάφους για βλάστηση είναι πάνω από 15°C. Το αγγούρι δεν διαθέτει ισχυρό ριζικό σύστημα και συνεπώς έχει αυξημένες απαιτήσεις σε νερό, γι’ αυτό και το πότισμα αμέσως μετά τη μεταφύτευση θεωρείται απαραίτητο.

• Ανάπτυξη φυτού

Το αγγούρι είναι φυτό που απαιτεί υψηλές θερμοκρασίες και δεν είναι ανθεκτικό στον παγετό. Η ιδανική θερμοκρασία ανάπτυξής του κυμαίνεται μεταξύ 18 και 25°C, ενώ χρειάζεται και υψηλή ατμοσφαιρική υγρασία. Τα πιο κατάλληλα εδάφη είναι τα πηλώδη ή αμμοπηλώδη, με επαρκή ποσότητα οργανικής ουσίας. Ο ρόλος του φωτός είναι καθοριστικός για την απόδοση της καλλιέργειας, καθώς είναι απαραίτητο για την αποτελεσματική φωτοσύνθεση.

Καλλιεργητικές απαιτήσεις αγγουριού

Λίπανση

 

Λόγω της υψηλής παραγωγικότητάς του, το αγγούρι απορροφά μεγάλες ποσότητες ανόργανων θρεπτικών στοιχείων από το έδαφος. Η σωστή θρέψη του φυτού συμβάλλει στην καλύτερη ανάπτυξή του και στην αύξηση της παραγωγής. Κατά τη διάρκεια της καλλιέργειας, το φυτό έχει ανάγκη από άζωτο, κάλιο, μαγνήσιο, φώσφορο, ασβέστιο, σίδηρο, ψευδάργυρο και χαλκό. Λόγω των υψηλών απαιτήσεων του σε θρεπτικά στοιχεία, κρίνεται απαραίτητη η εδαφική ανάλυση και η διαγνωστική των φύλλων για την ακριβή εφαρμογή της λίπανσης, με βάση τις ανάγκες κάθε αγροτεμαχίου.

Φυτοπροστασία

Η αγγουριά είναι ευάλωτη σε ζιζάνια, μύκητες και ασθένειες, και η προστασία της πρέπει να γίνεται έγκαιρα και με σωστή καθοδήγηση από γεωπόνους. Τα κυριότερα έντομα που προσβάλλουν το φυτό είναι η λιριόμυζα, οι αλευρώδεις, οι τετράνυχοι, οι αφίδες και οι θρίπες, ενώ μπορεί να παρατηρηθούν και προσβολές από νηματώδεις. Μεταξύ των κυριότερων ασθενειών συγκαταλέγονται το μωσαϊκό της αγγουριάς, ο μαρασμός του στελέχους, η σκληρωτινίαση, η βερτισιλλίωση, η αδροφουζαρίωση, η ανθράκωση, η κλαδοσπορίωση, η αλτερναρίωση, ο περονόσπορος, το ωίδιο και ο βοτρύτης.

Άρδευση

Το αγγούρι είναι φυτό με μεγάλες απαιτήσεις σε νερό, ιδίως τους θερμούς μήνες. Απαιτούνται συχνά και ελαφρά ποτίσματα, ώστε το έδαφος να παραμένει συνεχώς υγρό μέχρι βάθους 25-35 εκατοστών, εκεί όπου εντοπίζεται το μεγαλύτερο μέρος του ριζικού συστήματος. Η ποιότητα του νερού είναι κρίσιμη, καθώς η έλλειψή του υποβαθμίζει την ποιότητα του καρπού, επηρεάζει αρνητικά την ανάπτυξη και αλλοιώνει το χρώμα του.

 

Η πιο αποδοτική μέθοδος ποτίσματος είναι η στάγδην άρδευση, η οποία προσφέρει ακριβή ποσότητα νερού σε συνδυασμό με υδρολίπανση. Με την τοποθέτηση σταλακτηφόρων σωλήνων ή ταινιών, ελαχιστοποιείται η σπατάλη νερού μέσω της μείωσης της εξάτμισης και της απορροής. Η στάγδην άρδευση εφαρμόζεται τόσο σε υπαίθριες όσο και σε θερμοκηπιακές καλλιέργειες με συμβατική μέθοδο, χρησιμοποιώντας σωλήνες Φ16 και Φ20, μικρής ισαποχής έως 0,4m, σε παροχές 2 και 4 λίτρων ανά ώρα. Στην υδροπονική μέθοδο, η άρδευση γίνεται μέσω σταλάκτων ανθεκτικών σε οξέα, καθώς μέσω του αρδευτικού διαλύματος προστίθενται και μικρές ποσότητες οξέων για τη ρύθμιση του pH.

 

Η χρήση σύγχρονων μεθόδων άρδευσης επιτρέπει τη μεγιστοποίηση της απόδοσης του φυτού, την εξοικονόμηση νερού και τη μείωση του συνολικού κόστους παραγωγής. Η αποτελεσματικότητα στη διαχείριση της άρδευσης, η ακρίβεια στην παροχή και τον ρυθμό ροής του νερού, καθώς και η ανθεκτικότητα των υλικών ακόμη και στις πιο αντίξοες συνθήκες, συνθέτουν τα πλεονεκτήματα των λύσεων άρδευσης που προσφέρει η εταιρεία μας.

 

• Σωλήνες Άρδευσης DRIP-PAL, SUPER-PAL, (Μαύρο & Λευκό), AGROPAL HDPE 80 και HYDROPAL PE 100
• Σταλακτηφόροι Σωλήνες : (PALADRIP, PALADRIP-SLIM, PALADRIP-XL, PALADRIP-FC)
• Σταλακτηφόρος Ταινία : (PALADRIP-TAPE-SD)
• Εξαρτήματα Σταλακτηφόρου Σωλήνα, Εξαρτήματα Σταλακτηφόρου Ταινίας Και εξαρτήματα Φις
• Εξαρτήματα, Σετ υδροπονίας & Σταλάκτες Αγραπόνικ
• Σέλες , Βάνες , Φίλτρα, Εξαρτήματα τύπου Lock & Κοχλιωτά